Ҳануз ба худ намеоям ва наомадаам. Медонистам, ки рузи омадани тобути точикписари чавонмарги аз дунё носер рафта-Салоҳиддин ба истиқболаш шумули ками ҳамватанон мераванд. Инро қаблан медонистам, қаблан медонистам, ки чавонони имруз эмон надоранд, часорати мардй надоранд, миллатгаро нестанд, тарсуву буздилу сусту латтамичозанд. Аз худо наметарсанду аз бандаи худо то чон дар рамақ доранд метарсанд. Медонам, ки агар чаноб-эмомашон бо ваҳшат фармон диҳад, ки зери поям сачда кунед, ба худо қасам, ки ин туда сачда мекунанд. Наузанбиллоҳ!

Бо вучуди он ки бо имони комил рузи 16 декабр ба фурудгоҳ меравам, метавонам гуям, ки паҳлуйи ман бародарони арчманди ватандорам чамъ хоҳанд омад. Бале мо чамъ хоҳем омад, аммо ангуштшумор. Нафароне низ аз дуру бар ба ин манзара тамошо хоҳанд кард. Бовариашон нахоҳад омад, ки баъд аз митингҳои соли навадум наход ба точикон, ба вижа ба чавонон Худой ниру бахшида бошад. Гуянд, ки «наход бори дигар часорати родмардии рустамонаро ин чавонон нишон бидиҳанд?» Бале, аз дур тамошо хоҳанд кард, то дар ин фурсати муносиб ба мо бипайванданд. Ҳануз бовар ба он доранд, ки бо ин режим мубориза аз об нақше тарошидану гови нар душидан аст. Бале, фисади қишри чомеъаи хару забуну шурбахти ман, бовар надоранд, ки нируи худовандй ҳамеша бо мост. Аммо онро дарк бояд кард!!!

Арчмандони ман, дерест, ки дари бози ин даргаҳи хоксорона кулбаи қаландарона бе мизбон дарёфтед. Дерест, мо ки мо суҳбат надоштем. Гуё дерест, ки ватандор наменависад. Гуё бо таъбири бархе бо Ватани азиз нестем. Аммо гуё…

Хоҳиш мекунам ба бахши сарлавҳа диққат фаро диҳед. Аз он рузе, ки ин сомона дари хеш боз кард, шумо чй дидед? Дуруғ, буҳтон, дард, ҳақиқат, ватандориву ватанпарастй ва ба ибораи баъзе ватанбезорй? Ватандорони ман, шумо соҳибмансабед, аробакашед, точиру соҳибкоред ва ҳар чй касе ҳастед ва ба ин пурсиш ҳар гуна посухе менависед, ҳуқуқ доред. Ин ҳуқуқи маънавии шуморо касе поймол карда наметавонад. Шумо ҳуқуқ доред, аммо бо риояти қатъии одоби муошират. Хоҳиш мекунам.

Фил набояд ҳеч гаҳ набояд фаромуш кунад, ки як мушчае кифоя аст, ки уро бикушад. Шер набояд мағрур аз ёли сурхи хеш бошад, ки заргушаке уро метавонад дар дами пирй ба дарахте баста ба номусаш тачовуз бикунад. Ҳукумати Раҳмон низ набояд ғарраи давидани давлати хеш бишавад. Набояд аз он истифода барад, ки қувваи асосии мардуми бедор дар муҳочирати меҳнатиянд ва ин ҳукумат ҳар ... Читать дальше »

Мебинам, ки вақтҳои ахир сафи ҳақгуёну чуяндагони адл бештар аз пештар мегардад. Аз ростй аз хурсандй меболам. Навиштаи бародари арчманд Аскаралй Акаевро ба унвони хонандаи закй ироъа медорам. Ҳамчунин аз хонандагони арчманди ин сомона хоҳиш дорам, ки мисли хоҳари часур-Зебосанам ва бародари азизам Аскаралй ҳамкории хешро бо ин сомона зичтар намоянд. Ин маънони он надорад, ки мо инчо ба ... Читать дальше »

Ин матлаб бо шукргузорй аз як тан хоҳари ватандор бо исми Зебосанам, ки бароямон линкашро равон кардааст, мунташир мешавад. Линки мазкурро аз бахши «Назаргоҳ»  дарёфтам ва онро бидуни ихтисор ба ватандорони арчманд ироъа медорам. Матлаб баргирифта аз сомонаи ВВС. Зинда бошед, Зебосанам.

Ватандорони ман бубинед ин садруяҳо чй гуна худро шарманда месозанд.

Рузномаи Таймз чопи Бритониё дар шумораи интернетии худ рузи... Читать дальше »

Ифтитоҳи як хобгоҳчаи донишгоҳи олй дар Душанбе бори дигар исбот кард, ки билкулл ҳукуматдории кишвар ва зердастони ин ҳукумат ҳамаг... Читать дальше »

Таърихи Точикистон дар умраш, ҳатто дар давраи зери асорати турктабору дигартаборҳо буданаш ин гуна сарвару пешвои ноаҳлро надида буд. Ягон сарвари ягон мамолик гуруснагиву қаҳтй, бекориву муҳочирату фалач шудани корхонаҳои истеҳсолиро монда, мисли президенти Точикистон танбурнавозй намекунад.

Боз як даҳшати дигар. Хуни модари точик дар кучаҳои Маскав боз рехт. Хуни муҳочирон, парандаҳои мусофири точик боз нақши кучаҳои Маскав шуд. Боз як модари точик, ки ҳамроҳи шавҳар баҳри дарёфти қути лоямут раҳ... Читать дальше »